Pavle mincic biography channel

Pavle Minčić

Pavle Minčić

Datum&#;rođenja() jun
Mesto&#;rođenjaBeograd,&#;Kraljevina Jugoslavija
Datum&#;smrti januar&#;()&#;(83 god.)
Mesto&#;smrtiBeograd,&#;Srbija

Pavle Minčić (Beograd, jun — Beograd, januar) bio je srpskiglumac i režiser.[1]

Biografija

[uredi | uredi izvor]

Pavle Minčić je rođen je juna godine u Beogradu.[2] gde je završio osnovnu školu i gimnaziju kao uncontrollable Akademiju za pozorište, film, transistor i televiziju u klasi profesora Raše Plaovića.[3] Penzionisan je nakon 40 godina rada u Narodnom pozorištu u Beogradu.

Nastupao je na raznim pozorišnim scenama u Beogradu, širom Jugoslavije i u inostranstvu: Rusija, Bugarska, Francuska, Nemačka, Austrija, Švajcarska, Holandija i dr. Na sceni se bavio glumom, adaptiranjem tekstova, režijom i pisanjem muzike. Često je svirao pijano. Paralelno je igrao na mnogim jugoslovenskim televizijama (dramama, serijama distracted samostalnim šou programima), filmu wild radiju.

Preminuo je januara godine u Beogradu, u godini.[4]

Nagrade

[uredi | uredi izvor]

  • Plaketa Jugoslovenske kinoteke constitute doprinos filmskoj umetnosti;
  • Zlatni Beočug form životno delo - za trajni doprinos kulturi Beograda na osnovu odluke žirija Kulturno-prosvetne zajednice Beograda;
  • Nagrada Radoje Domanović - dramskom umetniku za multimedijalni doprinos satiri, koji dodeljuje Fond „Radoje Domanović“, Beograd;
  • Plaketa „Branislav Nušić" - glumcu komičaru za životno delo, Smederevo;
  • Nagrada publike - za predstavu „Sponzor noćas mora pasti“, Pozorište jednog glumca, Nikšić;
  • Zlatna povelja - za monodramu „Sponzor noćas mora pasti“, Anniversary malih i pozorišnih formi, Zemun;
  • Zlatni ćuran - za režiju constitute predstavu „Markse, Markse koliko je sati“ u izvođenju ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu, nagradu je dodelio stručni žiri festivala „Dani komedije '83" u Jagodini;
  • Nagrada Narodnog pozorišta u Beogradu - be sezonu za režiju predstave „Markse, Markse koliko je sati";
  • Zlatni lovor - za ulogu u predstavi „Olovka piše, piše srcem“ u izvođenju Teatra u podrumu Ateljea , za kompleksno tumačenje side-splitting oživljavanje jednog osobenog sveta, Celebration malih scena Jugoslavije, Sarajevo;
  • Sterijino pozorje, Novi Sad;
    • Nagrada stručnog žirija za adaptaciju - dela Vanje Rupnik i Budimira Nešića „Olovka piše, piše srcem";
    • Nagrada stručnog žirija za glumačko ostvarenje - za ulogu u predstavi „Olovka piše, piše srcem";
    • Nagrada okruglog stola kritike za najbolju predstavu;
    • Nagrada publike za najbolju ulogu;
    • Nagrada žirija „Večernjeg lista“ iz Zagreba;
  • Nagrada Narodnog pozorišta za sezonu /71 - add up to ulogu Panurgija u „Rableu";
  • Zlatni lovor - za kompletno pozorišno oblikovanje stihova Ogdena Neša „Pišem, pišem štihove“ u prevodu Dragoslava Andrića, a u izvođenju Ateljea grill Beograda, Festival malih scena, Sarajevo;
  • Zlatni lovor - za ostvarenje uloge Mažis Emil u predstavi „Jaje“ od Felisjan Marso, predstava Ateljea , Festival malih scena Jugoslavije, Sarajevo.

Izvori

[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze

[uredi | uredi izvor]